Gewone christenen zijn geroepen
om buitengewone dingen te doen
die de nieuwe orde laten zien die God
in de wanorde van deze wereld wil brengen.
Tuurlijk zie je jezelf als een gewone doorsnee christen.
Dat heeft iedereen je allang laten voelen.
Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg.
Dus we steken onze kop liever niet boven het maaiveld.
Althans niet op een opzichtige manier.
Want ze mochten eens denken dat je je wilt onderscheiden.
Het liefst wil je op een onopvallende manier opvallen.
En die behoefte is niet zo vreemd.
Want je bent bedoeld als een uniek persoon.
Nou hier is je kans: God kent je en heeft je nodig.
Voor dingen die je nooit voor elkaar krijgt zonder Hem.
Dat voelt als de omgekeerde wereld.
Bepaald niet comfortabel, niet zo van kijk mij eens.
Die buitengewone dingen zijn als lopen op het water.
Geen demonstratie van eigen kunnen of eigen talent.
Ze laten meer zien dat je beschikbaar bent.
Dat je bereid bent om je door God te laten gebruiken.
Dus het kan gaan om een glas water, een beetje aandacht.
Vrijmoedig voor iemand bidden zonder dat je gelijk wat ziet.
Open ogen voor de mensen die God op je weg brengt.
Je laten leiden in het besteden van je tijd en je geld.
Bereid je in te zetten voor een goede zaak.
Soms betekent het dat je je nek uitsteekt.
Dat je het risico loopt dat je voor gek versleten wordt.
In geloof uitstappen is best een dubbelzinnig begrip.
Een mooie uitdaging en tegelijk een potentiële valkuil.
Niks voor mensen die ’t liefst op safe spelen.
Gods nieuwe orde, zijn Koninkrijk heeft iets wonderlijks.
Het draait om de ruimte die God krijgt om door ons te werken.
Hij wil ons bekrachtigen om een verschil te maken.
Dat begint diep van binnen, in het verborgene van ons har.t
Maar vroeg of laat wordt het zichtbaar.
Niet alleen in wat we doen maar ook in wat we laten.
Dat alles heeft een voorlopig karakter.
Het is nog een kwestie van oefenen, proberen, volharden.
Voorlopig maar ook vooruitlopend op wat komt.
Wanneer zijn Koninkrijk voor eens en voor altijd doorbreekt.
Tekst: Johan Vink
