Geloof spel je als volgt: R.I.S.I.C.O.

Inderdaad typisch John Wimber..

Altijd prikkelend, nooit tevreden met de status quo

Alsof geloven op zich niet lastig genoeg is

Want het onzichtbare blijft sowieso ongrijpbaar

Want het is een kunst om niet te betwijfelen of je geloof klopt

Weet je echt dat  het waar is wat je allemaal hebt geleerd

Weten we überhaupt nog wat waar is

Is het echt mogelijk dat je het allemaal zeker weet

Blijft geloven niet ten diepste een sprong in het duister

Wimber gaat echter een flinke stap verder

Want geloof blijft bij hem niet beperkt tot iets wat je voor waar houdt

Iets waar je houvast uit haalt en waar je je goed bij voelt.

Geloof heeft voor hem het karakter van uitproberen

Stappen zetten en je voeten op het water

Bereid zijn te doen wat Jezus heeft voorgedaan

Geloof niet alleen met je hoofd en in je hart

Maar geloof als iets wat je doet

Dat soort geloof is inderdaad riskant

Je zet veel op het spel want stel dat het niet werkt

Wie is niet gesteld op zijn reputatie, op z’n goeie naam

Het vraagt bereidheid voor schut te staan

Resultaten uit het verleden zijn geen garantie voor het heden

Op safe spelen is de controle uit handen geven  

Riskeren dat het anders loopt

Jezus volgen vraagt om los te willen laten

Onze schijnveiligheid in de eerste plaats

Niet vertrouwen op ervaring, routine en beproefde methodiek

Leren luisteren naar Gods stem, openstaan voor Hem

En vooral beschikbaar zijn voor wat Hij door jou heen wil doen

Want dan komt er ruimte voor zijn kracht

Spannend? Ja! Oncomfortabel? Ja! Succes verzekerd? Ja en nee..

Dat hangt ervan af hoe je kijkt

Is dat van onderaf bezien of bekeken vanuit Gods perspectief?

Een mislukte poging om te doen wat God vraagt

Is meer waard dan een geslaagde daad uit eigen kracht

Tekst: Johan Vink