Oppervlakkig gezien

‘Vroeger hadden we nog de hemel boven ons hoofd. Tegenwoordig de dampkring.
Want de God van het heelal is de huur opgezegd. Engelen hebben een vliegverbod gekregen.
Dat ruimt lekker op.
De hemel kan leeg opgeleverd worden.
Hebben wij eindelijk de ruimte voor ons alleen.’ (Schuurpapier, 2001)

Onze cultuur is tot in de haarvaten geseculariseerd.
God is voor de meeste mensen geen van betekenis. Hij is niet langer transcedent.
Verhuisd van de buitenwereld naar de individuele binnenwereld, waar wij het zelf voor het zeggen hebben.

De onderstroom

Met de COVID crisis achter de kiezen, een falende huizenmarkt, het kapitalistische systeem dat piept en kraakt en een wereld die in brand staat, is het gevoel ‘ik kan mijn eigen leven maken’ weggeëbd.
Ik moet mijn eigen leven maken, maar ben kwetsbaar.
Onder jongeren een toename van onzekerheid, depressie, angst en slaapproblemen.
Het ik-ga-het-maken-project loopt spaak. Het stond al onder druk, omdat persoonlijk maatschappelijk succes met bullshit flexbanen en zonder behoorlijk huis om te leven een moeilijk verhaal is.

Dus tijd om weer eens naar boven te kijken….

Tekst: Michiel Gouman