Tekst: De hemel naar beneden (Benjamin Vermeulen)

Voor de liefde van mijn leven,
voor de mensen rondom mij
Ik weet niet altijd wat te geven,
wat te doen of hoe te zijn
Voor de mensen die mij kennen,
of voor wie ik moeilijk binnenlaat
Het is nog altijd niet verloren,
het is nog altijd niet te laat

Voor de mensen die geloven,
dat het leven eindig is
Voor de mensen die geloven,
dat het lot altijd beslist
Voor de mensen met de vragen,
waarop het antwoord niet bestaat
Het is nog altijd niet verloren,
het is nog altijd niet te laat

Haal de hemel naar beneden,
laat de poorten opengaan
Haal de hemel naar beneden,
laat hem hier en nu bestaan
Haal de hemel naar beneden,
er is genoeg voorbij gegaan
Haal de hemel naar beneden,
het is hier nog niet gedaan

Voor de mensen die gevlucht zijn,
voor het uitzicht dat hun wacht
Voor de kinderen die wenen,
zonder dat dat de pijn verzacht
Voor de man die denkt te springen,
zolang de pijn maar overgaat
Het is nog altijd niet verloren,
het is nog altijd niet te laat

Haal de hemel naar beneden,
laat de poorten opengaan
Haal de hemel naar beneden,
laat hem hier en nu bestaan
Haal de hemel naar beneden,
er is genoeg voorbij gegaan
Haal de hemel naar beneden,
het is hier nog niet gedaan

Wie de hemel durft verwachten,
wie de schoonheid al kan zien
Is niet gemaakt om af te wachten,
is niet gemaakt om af te zien
Wie de hemel durft verwachten,
wie de schoonheid al kan zien
Is niet gemaakt om af te wachten,
is niet gemaakt om af te zien

Haal de hemel naar beneden,
laat de poorten opengaan
Haal de hemel naar beneden,
laat hem hier en nu bestaan
Haal de hemel naar beneden,
er is genoeg voorbij gegaan
Haal de hemel naar beneden
Haal de hemel naar beneden
Haal de hemel naar beneden
Want het is nog altijd niet verloren,
het is nog altijd niet te laat