‘Als radicale moslim heb ik een christelijke jongen in elkaar geslagen en liet hem zwaargewond liggen. Zijn trouwe gebed voor mij heeft tot mijn redding geleid.’

Yassir groeit op in een vooraanstaande moslim familie in Sudan. Als enige zoon van zijn vader, gouverneur, wordt hij op 8 jarige leeftijd naar een Koran school gestuurd waar hij in twee jaar tijd de hele koran leert reciteren. Zijn trotse vader beloont hem met een kameel en hij wordt klaar gemaakt om voor de jihad te leven. Op de middelbare school krijgt hij een christelijke klasgenoot, Zacharias, een vriendelijke jongen die ook nog eens als een van de besten presteert. Yassir haatte hem als de pest. Dat ging zover dat hij met een paar vrienden hem in een hinderlaag liet lopen waar ze hem afgeranseld hebben en voor dood achterlieten. Ze hebben nooit meer iets van hem gehoord.

Kaled, een broer van zijn vader was officier bij de geheime dienst. Deze man was echt het rolmodel voor Yassir. Bij een familie bezoek gooide Kaled er plotseling uit dat hij christen was geworden, wat er toe leidde dat Yassir’s vader hem wilde vermoorden, maar daar kreeg hij de kans niet voor omdat Kaled al als verrader in de gevangenis was gegooid. Wat was er met Kaled gebeurd? Hij was in zijn functie in de geheime dienst bij een kerkdienst geweest waar de prediker sprak over Paulus, hoe hij de christenen had vervolgd en in de gevangenis had gegooid. Kaled dacht dat het over hem ging en wilde de prediker aanpakken maar ze raakten in een uren durend gesprek dat ertoe leidde dat Kaled in Jezus ging geloven.

Een tijd later werd een zoon van Kaled heel ziek en lag weken in coma in het ziekenhuis zonder dat de artsen nog iets voor hem konden doen. Zijn vader zat gevangen en Yassir, die dacht dat de ziekte een straf was vanwege zijn bekering, bezocht hem dagelijks om de koran te citeren in de hoop dat dit tot genezing zou leiden. Maar daar kwamen op een zekere dag twee koptische christenen die gestuurd waren door Kaled. Yassir zag dat ze voor de jongen gingen bidden en ogenblikkelijk gingen zijn ogen open en begon hij te bewegen. Yassir was sprakeloos en je kunt je voorstellen dat dit niet zonder gevolgen bleef. Om een lang verhaal kort te maken, het leidde tot zijn bekering.

Thuis probeerde hij het nog verborgen te houden, maar zijn grootvader had argwaan en stelde hem voor het blok en toen kwam de waarheid aan het licht. Dat bleef niet zonder gevolgen. Zijn vader wilde niets meer met hem te maken hebben en heeft hem niet alleen weggestuurd maar ook onterfd. Later hoorde hij van anderen dat zijn familie vanwege het verlies van hun zoon een begrafenis met een lege kist hebben gehouden.

Yassir verhuisde naar Kenia waar hij theologie ging studeren. Daar werd hij opgenomen door een Duitse familie, waardoor hij de nieuwe achternaam Eric kreeg en die er later voor zorgde dat hij naar Duitsland kon verhuizen. Hij was inmiddels betrokken bij de Anglicaanse kerk waar hij de functie kreeg van bisschop voor de wereldwijde gemeenschap van christenen met een moslim achtergrond. In die functie hield hij op een gegeven moment een lezing tijdens een bijeenkomst in Egypte en daar vond een wel heel bijzondere ontmoeting plaats.

Na afloop van zijn toespraak kwam er namelijk een man naar hem toe die mank liep, een misvormde hand en een glazen oog had. De man vroeg hem waar hij vandaan kwam en na nog wat vragen vertelde hij dat hij de Zacharias was die destijds bij hem in de klas had gezeten. Hij haalde vervolgens zijn Bijbel tevoorschijn en liet zien dat er voorin een lijstje zat van namen van mensen voor wie hij dagelijks bad. De naam van Yassir stond bovenaan. Hij zei: omdat je me zo intens haatte heb ik altijd voor jou gebeden…

Dit verhaal kwam ik onlangs tegen in Christianity Today en ik vond het zo indrukwekkend dat ik het gelijk wilde delen. Ik heb het daartoe in mijn eigen woorden samengevat.

Bekijk hier zijn getuigenis online op YouTube.

Tekst: Johan Vink