Zonder (h)echte relatie met de Koning begin je niks in Gods Koninkrijk.

Er wordt van alle kanten aan ons getrokken. Er is teveel wat onze aandacht vraagt. Maar aandacht is een schaars goedje. Want als we niet oppassen laten we ons opslokken door de tirannie van het urgente. Ten koste van wat echt onze focus verdient: namelijk onze aandacht voor God: de tijd die we besteden aan onze relatie met Hem: om naar Hem te luisteren, met Hem te overleggen, meer nog, om onze relatie te koesteren. Stille tijd houden: de tijd waarin we onverdeelde aandacht geven aan Hem.

Dat staat op spanning met het feit dat we in onze tijd meer bezig zijn met de wereld om ons heen. Het geloof in God wordt in de ogen van velen pas relevant gevonden als het iets uitwerkt in deze wereld. En dat is natuurlijk best te begrijpen. Te lang hebben we het geloof vooral gezien als iets wat hoofdzakelijk met je hart en de eeuwigheid te maken heeft. Dus terecht dat er een reactie is gekomen op dat soort versmalling van onze boodschap. Maar ik heb het idee dat we nu daarin doorslaan met als gevolg dat we meer waarde toekennen aan de horizontale dan het verticale dimensie van het geloof.

De theologie van Gods Koninkrijk overstijgt dit of-of denken.

De boodschap waarin Gods Koninkrijk centraal staat helpt ons dit lastige dilemma te overstijgen. Want Gods Koninkrijk gaat over de hele mens en de hele wereld. Het laat ons zien dat alles wat we geloven en wat we doen te maken heeft met het grote plan voor de wereld dat begon bij de invasie van de hemel op aarde met de komst van Jezus. De tijd waarin wij nu leven kun je zien als de tussentijd. Tussen de hemelvaart en de wederkomst zijn wij ‘aan de beurt’.

De rol van de volgelingen van Jezus is betrokken te zijn bij de uitbreiding van zijn Koninkrijk. Dat kan op veel manieren. We worden door Jezus als zout en licht benoemd. Dus onzichtbaar en zichtbaar, in het verborgene en publiek zijn we medewerkers van God, geroepen om Hem te dienen. Het is daarbij nodig te beseffen dat we alleen door de kracht van de Heilige Geest iets kunnen teweeg brengen wat echt een verschil maakt in geestelijk opzicht.

Passie voor de Koning

Wat ik wil bepleiten in dit verhaal is dat we betrokkenheid bij Gods Koninkrijk nooit loskoppelen van passie voor de Koning. Je kunt niet bezig zijn in Gods Koninkrijk als je geen hechte relatie hebt met de Koning. Love the King, Live the Kingdom. Met andere woorden, de band met God is bepalend voor de vraag of je in zijn dienst die dingen uitleeft die Hij bedoelt. Want zonder die voortdurende afstemming, werkt het niet.

Wij zijn echter geneigd het geloof reduceren tot een soort geloofsovertuiging, een aantal waarheden die we belijden, die bepalen hoe we in het leven staan. We veronderstellen dan gemakshalve dat christenen omdat ze in God geloven ook als christen leven. Dat is echter geen automatisme want geloof is primair relationeel. Het gaat om onze verbondenheid met God. In het Engels heb je voor  geloof twee woorden: belief en faith. Het eerste woord gaat over de inhoud, dat wat je belijdt. Het tweede woord heeft meer de betekenis van het vertrouwen in God waar je vanuit leeft..

De tegenwoordigheid van God praktiseren.

Lang geleden las ik het bekende boekje van Brother Lawrence (The practice of the presence of God) waarin hij beschrijft hoe hij als monnik bij alles wat hij doet probeert zich te bedenken hoe Jezus daarbij betrokken is. Dus niet alleen bij de geestelijke dingen maar ook bij alle praktische taken en relationele zaken. Daar is een bepaald soort discipline voor nodig waarbij je je voorstellingsvermogen moet trainen. In lijn met wat Paulus bidt dat God de ogen van ons hart opent om de geestelijke dimensie te zien waarin wij mogen leven. (Efe.1:17,18)

Dit besef dat God bij alles wat we doen, zeggen, denken en voelen betrokken is, helpt ons om zijn nabijheid te waarderen en te zoeken. Wij hebben een fantastisch brein waarmee het mogelijk is om op verschillende levels tegelijkertijd te functioneren. Daarom is het zo goed om je aandacht goed te verdelen en ons niet te laten opslokken door alles wat van buiten komt, maar om voortdurend in contact te zijn met God, met Hem te overleggen en Hem te zoeken. In dit verband zou ik drie aspecten van de tegenwoordigheid van God willen benoemen.

Healing Presence.

Gods tegenwoordigheid geneest. Vanuit de psychologie weten we hoe belangrijk een gezond hechtingsproces is. Een hechte, warme relatie met de Drie-enige God is ‘geneeskrachtig’. De Vader zorgt voor  een bodem onder onze identiteit, we mogen ons geliefd weten als zijn kind. Jezus verlost ons van onze schuld en schaamte en noemt ons zijn vrienden. De Heilige Geest verandert ons van binnenuit zodat we kunnen leven zoals we bedoeld zijn. De vertrouwelijke relatie met God zorgt ervoor dat alles in ons kan gaan genezen. Dat is geen quick fix. De intieme band met God maakt dat we ons op een steeds dieper niveau Hem verwelkomen en zijn liefde leren ontvangen.

Revealing Presence.

In Gods tegenwoordigheid leren we luisteren naar wat Hij wil openbaren. Die dimensie van het omgaan met God krijgt gelukkig steeds meer aandacht. God spreekt op allerlei manieren, allereerst door zijn Woord, maar openbaring kan op meer manieren tot ons komen. Ik kan veel voorbeelden noemen waarop God tot mij gesproken heeft en daarbij is mijn ervaring dat het een wereld van verschil is of je al dan niet door Hem wordt bevestigd of gecorrigeerd. Gelukkig werkt Gods spreken anders dan ChatGPT. God overziet écht wat er speelt, wat je nodig hebt en wanneer je moet wachten. Maar Hij laat zich nooit onbetuigd.

Releasing Presence.

Gods tegenwoordigheid zet je ook vrij, zet je op je voeten, zet je in beweging. De vertrouwelijke omgang met God leidt ertoe dat je durft vertrouwen dat Hij een plan heeft voor je leven. Dat Hij ons wil inschakelen in zijn Koninkrijk en dat we in zekere zin onmisbaar zijn. Normaliter zijn we geneigd om op safe te spelen, onzekerheid te vermijden en dus geen risico’s te nemen. Door de Heilige Geest worden we bekrachtigd om de werken te doen die God speciaal voor ons heeft voorbereid. (Eph.2: 10) In zijn tegenwoordigheid brengt Hij ons tot het besef dat Hij de regie heeft en dat we als we dichtbij Hem blijven onze bestemming niet zullen missen.

Stille tijd is dus geen corvee en al helemaal geen verloren tijd. Integendeel. Als je even tot je door laat dringen dat de Schepper van hemel en aarde, ervan geniet als we contact met Hem zoeken, als we open en ontvankelijk zijn voor zijn nabijheid, dan kun je niet anders dan concluderen dat dit te mooi is om (niet) waar te zijn.

Tekst: Johan Vink